Ιχθυοκαλλιέργειες: ελεύθερη βούληση και κριτική σκέψη, το πολυτιμότερο όπλο

Ο Σαρωνικός παραδίδεται στις ιχθυοκαλλιέργειες

της Στέλλας Τρίμη*

Το θέμα των ιχθυοκαλλιεργειών είναι τόσο τεραστίων διαστάσεων που, όταν κανείς ξεκινάει να το αναλύσει στο μυαλό του, πελαγώνει: δεν ξέρει από πού να το πιάσει… Έρχεται λοιπόν η Πανελλήνια Συντονιστική Επιτροπή να παρουσιάσει και να καταθέσει τα γεγονότα με έναν διακριτό, τεκμηριωμένο, αλλά παράλληλα με έναν μαχητικό προσανατολισμό. Επιτρέψτε μου να μοιραστώ μαζί σας κάποιους συλλογισμούς μου:

Πρέπει να ομολογήσω ότι αρχικά αυτό που μου κέντρισε το ενδιαφέρον σχετικά με την Πανελλήνια Συντονιστική Επιτροπή ήταν ο αριθμός και η ταυτότητα όλων αυτών των φορέων –θεσμικών και μη– που ενώθηκαν ενάντια σε αυτή τη πρωτοφανή πολιτική θρασύτητα και αυθαιρεσία. Είπα, «δεν μπορεί, εδώ πρέπει να υπάρχει κάτι βάσιμο, κάτι τεκμηριωμένο και αιτιολογημένο για να τύχει της συνολικής αποδοχής από φορείς τόσων πολλών περιοχών, από τη Βόρεια Ελλάδα έως τη Νότια και από την Ανατολική έως τη Δυτική».

Ξεκίνησα μάλιστα με το συλλογισμό «λοιπόν, ας μην είμαστε μηδενιστές και αναχρονιστικοί, ας δούμε αν είναι –και γιατί είναι– κακές αυτές οι ιχθυοκαλλιέργειες».

Και άρχισα να διαβάζω και να ρωτάω ανθρώπους του επαγγελματικού και επιστημονικού αυτού χώρου, οι οποίοι μου αποτύπωσαν καρέ καρέ τι ακριβώς συμβαίνει σε κάθε στάδιο της επιχειρηματικής/βιομηχανοποιημένης αυτής ανάπτυξης των μονάδων. Με ήπιο χαρακτηρισμό… μου σφίχτηκε η καρδία, που λέμε. Και μετά είδα το χάρτη του… μέλλοντος για τις παράκτιες ζώνες μας. Και μετά είδα τα ντοκουμέντα υφιστάμενων καταστάσεων. Και μετά είδα ντόπιους ανθρώπους να συγκρατιούνται με κόπο να μην κλάψουν. Και μετά γύρισα και κοίταξα το γιο μου, τον Αντώνη.  Ε, από εκεί και έπειτα το θέμα στην Αίγινα πήρε το δρόμο του…

Θα μου πεις, μα καλά, σε εκπλήσσει το γεγονός, στη χώρα που ζούμε; Ε, ναι που να πάρει, με εκπλήσσει και ίσως αυτή η έκπληξη είναι αυτό που μας σώζει, γιατί δείχνει ότι δεν έχουμε πέσει ακόμα σε γενική αποχαύνωση, ο κόσμος αν-τι-δρά. Πώς να το κάνουμε, η διαφύλαξη των θαλασσών μας και η προστασία τους είναι, πώς να το πω… είναι ο θυρεοειδής αδένας μας, που αν μας τον αφαιρέσουν, κανένα όργανό μας δεν θα μπορεί πια και ποτέ να είναι σε ισορροπία. Και δεν νομίζω ότι υπάρχει το αντίστοιχο φάρμακο Τ4 για να το υποκαταστήσει… Εμείς μεγαλώσαμε μέσα στη θάλασσα, διαμορφώσαμε το χαρακτήρα μας έχοντας στη μνήμη μας τη μυρωδιά του βράχου και του αχινού. Να δώσουμε τουλάχιστον αυτή την επιλογή και στα παιδιά μας; Πόσα άλλα μπορούμε να τους κληροδοτήσουμε πλέον… Έτσι λοιπόν όλοι μας –κάτοικοι, φορείς και φυσικά η Δημοτική Αρχή–  πρέπει πολύ απλά να αποφασίσουμε: ή θα είμαστε μέρος της λύσης ή του προβλήματος. Νομίζω ότι οι κάτοικοι στη συνάντηση της 3ης Δεκεμβρίου ξεκαθάρισαν ότι θέλουν να είναι μέρος της λύσης και πιστεύω ότι θα φανεί και στις μεταγενέστερες, γενικευμένες κινητοποιήσεις τους.

Θα εξαφανισθεί η αλιεία από την Αίγινα;

Χωρίς να θέλω να κουράσω, αξίζει πιστεύω να δούμε την όλη κατάσταση και από ένα κάπως διαφορετικό, πλην όμως άκρως συσχετιζόμενο, πρίσμα. Ακούστε λοιπόν. Πρόσφατα διάβασα ένα άρθρο στο Hellenic Travelling  σχετικά με την συνάντηση Νικητιάδη-Δαμανάκη, για το άνοιγμα του πολυπόθητου σχεδίου για τον αλιευτικό τουρισμό, στο οποίο σας παραπέμπω για τα δικά σας σχόλια: Γιώργος Νικητιάδης – Μαρία Δαμανάκη μίλησαν για τον αλιευτικό τουρισμό στη χώρα μας

Όντως καιρό πολύ τώρα υπάρχουν διαθέσιμα κονδύλια για τον αλιευτικό τουρισμό. Η ΕΕ έχει από καιρό θεσπίσει πλαίσιο, προϋποθέσεις για όποιον θέλει να ξεκινήσει μια τέτοια δραστηριότητα… Ποιος ο σκοπός του; Η εναλλακτική αυτή μορφή τουρισμού, που κύριο πεδίο ανάπτυξής τους δεν μπορεί βέβαια να είναι το ανοιχτό πέλαγος αλλά η παράκτια ζώνη, σκοπό έχει την ενδυνάμωση του κουτσουρεμένου κλάδου της αλιείας, δρα συμπληρωματικά με την κύρια ασχολία τους (το ψάρεμα), με παράλληλη αξιοποίηση του τουριστικού προϊόντος –μέσα σε συγκεκριμένο πλαίσιο, πολύ εύκολο να εφαρμοστεί στην Ελλάδα ομολογουμένως– οδηγώντας ταυτόχρονα στην τόνωση των τοπικών οικονομιών, του πολιτιστικού και περιβαλλοντικού πλούτου των επιμέρους περιοχών στις οποίες αναπτύσσεται.

Ερώτηση Νο 1: Είναι ή δεν είναι η χώρα μας η πλέον ευλογημένη και ευνοημένη για κάτι τέτοιο;

Ερώτηση Νο 2: Πως «δένει» το φρεσκοψηφισμένο πλαίσιο για τις ιχθυοκαλλιέργειες με την ανάπτυξη του προγράμματος για τον αλιευτικό τουρισμό; Δηλαδή, που θα περιηγούμε τους τουρίστες- πελάτες μας; Στα κλουβιά; Στις ακτές μας που δεν θα έχουμε το δικαίωμα ούτε καν να πλησιάσουμε; Τι θα τους λέμε για το φυσικό υποθαλάσσιο και ιστορικό πλούτο μας, που πολύ απλά δεν θα υπάρχει καν; Δεν καταδικάζονται a priori οι όποιες ενδεχόμενες συνέργιες ψαράδων/εστιατόρων/ξενοδόχων που θα μπορούσαν να συγκροτήσουν ένα ολοκληρωμένο «πακέτο» υπηρεσιών που θα απευθύνεται στο αγοραστικό κοινό για τον αλιευτικό τουρισμό; Πως ενδυναμώνεται δηλαδή η τοπική οικονομία;

Μοντέλα εφαρμογής του αλιευτικού τουρισμού υπάρχουν: Έχει ήδη γίνει πιλοτικό πρόγραμμα στη Κάλυμνο. Επίσης, στη Κύπρο και ιδιαίτερα στην Ιταλία (η μορφή αυτή τουρισμού ανθεί), όπου μέσα από ένα ξεκάθαρο και διακριτό πλαίσιο, έχει οδηγήσει τους Ιταλούς να φτιάξουν μια πολύ ισχυρή λίγκα γύρω από τον αλιευτικό τουρισμό ο οποίος τους αποφέρει πλέον περισσότερο και από την κύρια αλιευτική δρστηριότητα. Εδώ, τι θα γίνει; Χρόνια τώρα τα συναρμόδια Υπουργεία (Θαλασσίων Υποθέσεων ή όπως αλλιώς το ονομάζουν κάθε φορά και το Πολιτισμού/Τουρισμού) δεν τα βρίσκουν στο κομμάτι των αρμοδιοτήτων. Και έρχονται τώρα να προστεθούν και οι ιχθυοκαλλιέργειες;;; Πείτε μου, δεν φαντάζει τραγέλαφος; Και τα λεφτά κάθονται στο συρτάρι και περιμένουν…

Αν λοιπόν θα έπρεπε να συνοψίσω όλες μου τις σκέψεις για τις μελλοντικές δράσεις επί του θέματος των ιχθυοκαλλιεργειών θα χρησιμοποιούσα το εξής μότο από το χώρο της αεροπλοΐας για μια κατάσταση κρίσης:  Aviate-Navigate-Communicate. Δηλαδή πρώτα από όλα πρέπει να κρατήσουμε το αεροπλάνο στον αέρα – να μην πέσει. Μετά να καθορίσουμε προς τα πού κατευθυνόμαστε και μετά να επικοινωνήσουμε. Η αντιπαραβολή είναι νομίζω εύκολη…

* Η Στέλλα Τρίμη είναι υπεύθυνη επικοινωνίας του Περιβαλλοντικού και Πολιτιστικού Συλλόγου Πέρδικας Αίγινας «Άγιος Σώστης».

Advertisements
This entry was posted in Συνεργασίες and tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

2 Responses to Ιχθυοκαλλιέργειες: ελεύθερη βούληση και κριτική σκέψη, το πολυτιμότερο όπλο

  1. Παράθεμα: Ιχθυοκαλλιέργειες: ελεύθερη βούληση και κριτική σκέψη, το πολυτιμότερο όπλο : Porosnews

  2. Παράθεμα: Σκέψεις με αφορμή την ημερίδα για τη διάσωση της ελληνικής ναυτικής κληρονομιάς | Aegina First | Πρώτα η Αίγινα

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s