Από την θέση του αναγνώστη

της Michele Μπαστιά*

Καλησπέρα σας,

Με λένε Michele Μπαστιά και γράφω.

Όμως σήμερα θα σας μιλήσω για την άλλη όχθη, αυτή του αναγνώστη.

Όταν ήμουν μικρή, η μητέρα μου με μάθαινε πώς να σέβομαι ένα βιβλίο, πώς να γυρίζω τις σελίδες, να μην τις τσακίζω, και μου έλεγε ότι «ποτέ δεν θα έχεις καλύτερο φίλο από το βιβλίο», και είχε δίκιο.

Η ανάγνωση έχει πολλές πλευρές: αυτή που λέμε «ένα βιβλίο για το καλοκαίρι», ένα αστυνομικό, ένα βιβλίο με χιούμορ, ένα trash. Και ύστερα τα βιβλία που αναζητούμε με πάθος και που μπορεί να εστιάζονται σε πιο συγκεκριμένο θέμα, ανάλογα με τις ανάγκες ή την κλίση μας στην μάθηση εκείνη την περίοδο. Μου έχει τύχει να διαβάζω τέσσερα βιβλία συγχρόνως γιατί το ένα με παρέπεμπε στο δεύτερο κ.λπ. Η ανάγνωση είναι φως. Aν δεν διαβάσεις για να μάθεις ή να δεις μια άλλη οπτική γωνία από την δικιά σου –που μπορεί να είναι κοινωνική, φιλοσοφική, πολιτική– μπορεί να γίνεις ένας άνθρωπος-έλος, να στανιάσεις. Η ανάγνωση είναι ελευθερία και η μόνη που δεν μπορούν να σου στερήσουν ποτέ.

Αγαπώ την ποίηση, την αστρονομία, την ιστορία, την λογοτεχνία, και ενώ νιώθω ότι δεν μπορώ να μπω μες τους κανόνες της πίστης, εγώ που αιωρούμαι στο σύμπαν με γίγαντες και κατοικώντας ένα πλανήτη σαν τον κόκκο της άμμου, διαβάζω πολλά βιβλία γύρω από αυτήν, προσπαθώντας να χαράξω ένα μονοπάτι πνευματικό.

Το βιβλίο έχει, επίσης, έναν τρόπο να σε ξεγυμνώνει εσένα, ενώ το έχει γράψει κάποιος άλλος: ταυτίζεσαι. Εδώ θα κάνω μια παρένθεση από την μεριά του «γράφω».

Γράφοντας έχεις μια στέρηση βασανιστική. Καμία λέξη δεν μπορεί να φτάσει αυτό που θέλεις εσύ να πεις. Ο αναγνώστης, όμως, το εισπράττει διαφορετικά.

Το βιβλίο σε κάνει να σέβεσαι κάποιον απόλυτα ενώ είσαι απέναντί του. Δηλαδή διαφωνείς με αυτό που ασπάζεται, αλλά ο συγγραφέας μπορεί να σε οδηγεί στα μονοπάτια του μυαλού του.

Τα βιβλία μπαίνουν μέσα μας σαν ουσίες και μας αλλάζουν, μας προσθέτουν ή αφαιρούν τα άχρηστα και μαζί με αυτά, βέβαια, η ζωή, που φροντίζει την ισορροπία, και σ’ αυτό συμβάλλει η καθημερινότητα που προσπαθεί να μας αποσπάσει από το σκέπτεσθαι, αλλά καλώς κάνει.

Ο Σταύρος Σταυρόπουλος λέει ότι πεθαίνουμε τρεις φορές, μια όταν γεννιόμαστε, μια όταν πεθαίνουμε και μια όταν ερωτευόμαστε.

Διαβάστε λοιπόν.

Συμφωνήστε.

Διαφωνήστε

Συζητήστε.

Μοιραστείτε.

Αλλά για μένα ο καιρός μετράει γρήγορα και δεν ξέρω πόση γνώση θα μπορέσω να αφομοιώσω και πόσες εικόνες θα πάρω μαζί μου.

Η ανάγνωση είναι τρόπος ζωής.

Και, τέλος, θέλω να σε ευχαριστήσω Κατερίνα, για κάθε ουσιαστική στιγμή που μου χάρισες.

Η Μισέλ Μπαστιά είναι ποιήτρια. Το κείμενο που δημοσιεύουμε εδώ είναι η εισήγησή της στην βραδιά βιβλίου με τίτλο «Λογοτεχνία και Ζωή» που οργάνωσε η Βικτώρια Τράπαλη, στις 3 Σεπτεμβρίου, στην Αύρα. Συμμετείχαν ακόμη επτά συγγραφείς, μεταξύ των οποίων και η Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ.

Advertisements
This entry was posted in Βιβλία, Συνεργασίες and tagged , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s