Τελικά, είχαμε ή δεν είχαμε τοπική Εθνική γιορτή;

της Λίνας Μπόγρη-Πετρίτου*

Στο τέλος της πρόσκλησης, για τις εορταστικές εκδηλώσεις που διοργανώνει ο Δήμος Αίγινας με την ευκαιρία της επετείου ορκωμοσίας του Πρώτου Κυβερνήτη, Ιωάννη Καποδίστρια, διαβάζω ότι «η Δημοτική Αρχή κινεί τις διαδικασίες για την καθιέρωση της ημέρας αυτής ως τοπικής Εθνικής επετείου».

Έτσι για την ιστορία, να θυμίσω το πρόβλημα που προέκυψε από ένα σύλλογο, με τον βαρύγδουπο τίτλο «Κέντρο Ευρωπαϊκών Μελετών και Σπουδών Ι. Καποδίστριας», τον Μάρτιο 1996, όταν πρότεινε την ανακήρυξη του Ναυπλίου ως «Πρώτη Δημοκρατική Πρωτεύουσα Ανεξάρτητου Κράτους της Ευρώπης τον 19ο αιώνα».

Ο Δήμος Αίγινας τότε (επί δημαρχίας Τρύφωνα Γκότση), με τον αντιδήμαρχο Σώζοντα Βελιώτη –που τέθηκε επικεφαλής της επιτροπής που δημιουργήθηκε από εκπροσώπους φορέων του νησιού και με τη συμμετοχή της Εκκλησίας– αντέδρασε δυναμικά, καταγγέλλοντας την «ιστορική παραχάραξη». Ημερήσιος και τοπικός τύπος, συνεδριάσεις Δήμου και κοινοτήτων, ημερήσια ιστορικά συνέδρια, συνελεύσεις φορέων, τοποθετήσεις ιστορικών, ακόμα και η τηλεόραση (στην εκπομπή της κ. Ελένης Κυπραίου), ασχολήθηκαν επί μακρόν.

Με πρωτοβουλία του τότε Υφυπουργού Εθνικής Οικονομίας κ. Μανώλη Μπεντενιώτη, πραγματοποιήθηκε στις 17-4-1996, συνάντηση στο υπουργείο, με την Δημοτική Αρχή και εκπροσώπους φορέων της Αίγινας, προκειμένου να  δρομολογηθούν οι διαδικασίες ανακήρυξης της Αίγινας, ως πρώτης επίσημης Πρωτεύουσας του Ελληνικού Κράτους.

«Κατά τη διάρκεια της σύσκεψης, αντηλλάγησαν απόψεις και κατατέθηκαν ιστορικά ντοκουμέντα που αναδεικνύουν την Αίγινα ως πρώτη επίσημη Πρωτεύουσα του Ελληνικού Κράτους…»

Απόσπασμα από τις εφημερίδες: Ελευθεροτυπία (23-4-1996), Σαρωνικό Βήμα (αρ. 6, Μάϊος 1996), Πειραϊκή Πολιτεία (2-5-1996), Πειραιάς, Αδέσμευτος Τύπος, Εφοπλιστής, Έθνος και άλλες. (υπάρχει πλήρες αρχείο με όλες τις εφημερίδες και με τα σχετικά ιστορικά ντοκουμέντα). Σημειώνω μάλιστα ότι ιδιοκτήτης-εκδότης, διευθυντής, στο Σαρωνικό Βήμα ήταν ο σημερινός Δήμαρχος Αίγινας κ. Θεοδόσιος Σακκιώτης.

Με έγγραφο δε του Υφ.Εθ.Ο. και βουλευτή της περιφέρειας μας Μανώλη Μπεντενιώτη, ζητήθηκε η ημέρα της ορκωμοσίας να θεσπισθεί με Προεδρικό Διάταγμα, ως τοπική Εθνική Γιορτή:

Προς τον Υπουργό Δημ. Διοίκησης Εσωτερικών- Αποκέντρωσης
κ. Α. Τσοχατζόπουλο
ΘΕΜΑ: Π.Δ. Τοπικής Εορτής…
Σύμφωνα:
1) … 2) … 3) … 4) … (στις παραγράφους 1, 2, 3, 4 αναφέρονται οι λόγοι, με ιστορική τεκμηρίωση, που δικαιολογούν το αίτημα όπου):
5) … είναι σκόπιμη, η έκδοση Π.Δ. για την καθιέρωση της Εθνικής Τοπικής Εορτής της ημέρας ορκωμοσίας του Ιωάννη Καποδίστρια, ως πρώτου Κυβερνήτη της Ελλάδας…

Από τότε πέρασαν 16 χρόνια… Στη συνείδηση πολλών από μας, που είχαμε λάβει μέρος σε όλες εκείνες τις… κινητοποιήσεις, είχε μείνει η εντύπωση ότι όλα είχαν τακτοποιηθεί προς όφελος των αγώνων μας για την επικράτηση της ιστορικής αλήθειας, και ότι η τοπική εθνική γιορτή είχε θεσπισθεί, αλλά, για… οικονομία χρόνου, λάβαινε χώρα μόνο στα εκπαιδευτικά μας ιδρύματα!

Και τώρα που το σκέφτομαι, η αλήθεια είναι ότι ποτέ δεν μάθαμε αν απάντησε ο Υπουργός κ. Ακης Τσοχατζόπουλος, στον Υφ.Εθ.Ο. κ. Μανώλη Μπεντενιώτη, στο αίτημα του, για την τοπική Εθνική γιορτή!

Ούτε κι αν «ενοχλήθηκε» ποτέ, ο τότε Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Κωστής Στεφανόπουλος! Τελικά είχαμε ή δεν είχαμε τοπική Εθνική γιορτή;

Λέτε να πετύχει τώρα; Κάλλιο αργά, παρά ποτέ!

Η Λίνα Μπόγρη-Πετρίτου ασχολείται συστηματικά με την Τοπική Ιστορία και την Λαογραφία της Αίγινας και αρθρογραφεί για τα θέματα αυτά στον τοπικό τύπο..

Advertisements
This entry was posted in Συνεργασίες and tagged , , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

6 Responses to Τελικά, είχαμε ή δεν είχαμε τοπική Εθνική γιορτή;

  1. Ο/Η Μισοκούτελος λέει:

    Σε τούτο εδώ το νησί, κάποιοι νομίζουν πως μεγάλη μερίδα του κόσμου πάσχει από ομαδική λήθη ή και από ομαδική παράκρουση. Αν και είναι πολύ πιθανό να μην απέχει πολύ από την πραγματικότητα κάτι τέτοιο, η πιθανότητα τινές εξ ημών, να μην έχουν ολοσχερώς απωλέσει το μνημονικό τους, δεν είναι και τόσο απίθανη!
    Μπράβο στην Κυρία Λίνα Μπόγρη Πετρίτου, που δεν περιορίζεται μόνο στο να διατηρεί άσβεστη τη λαογραφική παράδοσή μας, αλλά φροντίζει να λειτουργεί και στο επίπεδο της πιο πρόσφατης τοπικής μνήμης! Είναι προφανές ότι τόσο ο νυν Δήμαρχος (και τότε εκδότης του «Σαρωνικού Βήματος»), όσο και ο νυν Βουλευτής (και τότε Υφυπουργός Εθνικής Οικονομίας) έχουν επιδείξει μια αξιοζήλευτη …σταθερότητα και μια παροιμιώδη …υπομονή, οι οποίες, αν δεν καταφέρουν να φέρουν τα προσδοκώμενα οφέλη, τουλάχιστον -επιβάλλεται- να τύχουν απαντήσεως.
    Αυτά από ένα Μισοκούτελο Αιγινήτη…

  2. Ο/Η Μιχάλης Μουτσάτσος λέει:

    Θέλω να συμβάλλω στη συζήτηση, αφού είχα άμεση εμπλοκή στη δημιουργία του θέματος. Γράφω μόλις το διάβασα, χωρίς να ανατρέξω σε καμία πηγή, πιθανώς μη ενθυμούμενος τα πάντα μετά από 14,5 χρόνια, εξ άλλου ας αρχίσει μια τέτοια ουσιαστική συζήτηση και θα θυμηθούμε περισσότερα.
    Ως ο πολιτικός συντάκτης και ρεπόρτερ των ΑΙΓΙΝΗΤΙΚΩΝ ΝΕΩΝ έκανα γνωστό στην Αίγινα το θέμα της πρότασης «αναγνώριση του Ναυπλίου ως πρώτη…», όπως αναφέρει η κ. Πετρίτου. Επικοινώνησα με καθηγητές -μέλη του «Κέντρου Ευρωπαϊκών Μελετών …», που με διαβεβαίωσαν ότι επρόκειτο για μια – αστεία την χαρακτήρισαν- προσπάθεια του τότε υπεύθυνου του Κέντρου, που έγινε χωρίς να το γνωρίζουν, και η οποία δεν είχε καμιά σοβαρότητα. Άγνοια δήλωσε για το θέμα ο τότε αντιπρόεδρος της Βουλής ( η πρόταση αναγνώρισης του Ναυπλίου σκόπευε -μέσω Βουλής- να φτάσει στην Ε.Ε. και τα κονδύλια της). Βλέπετε, σε κάποιες παλιές εποχές τα ρεπορτάζ όφειλαν να αποδεικνύουν τη σοβαρότητά τους…
    Μετά την -ολοκληρωμένη, πιστεύω- έρευνα για το θέμα και λαμβάνοντας σοβαρά υπ’ όψη το ότι κανείς τοπικός πολιτικός παράγων του Ναυπλίου δεν υποστήριζε την πρόταση (την «έπαιζε» μόνο η ακμάζουσα τουριστική βιομηχανία του), κατέληξα στο συμπέρασμα -πρόταση ότι το θέμα πρέπει να αγνοηθεί, σαν φούσκα που ξεφούσκωσε, πλην του σοβαρότατου θέματος της πλαστογράφησης της Ιστορίας (το λέω εν πλήρει γνώσει της σημασίας της λέξης), που έχει γίνει στα σχολικά βιβλία.
    Δυστυχώς η συνέχεια ήταν διαφορετική. Επικράτησε «πολεμικό» κλίμα, με τις ευλογίες του τότε δήμαρχου κ. Γκότση, που ήταν μέλος του Δ.Σ. του «Κέντρου Μελετών» και ήθελε να αποτινάξει την υποψία ότι τα ήξερε και δεν αντέδρασε.
    Αρνήθηκα κατηγορηματικά να συμμετάσχω στη σύσκεψη στο γραφείο του κ. Μπεντενιώτη (που αναφέρει η κ. Πετρίτου). Πίστευα και πιστεύω ότι στο σημείο που είχε φτάσει η υπόθεση, κάθε συνέχεια θα ήταν σωβινιστικού τύπου και πολιτική εκμετάλλευση του οψίμως ανεπτυχθέντος «πατριωτικού» μας αισθήματος. Όλα όσα αναφέρω έχουν αναπτυχθεί στο τρίτο τεύχος της ΑΙΓΙΝΑΙΑΣ (Ιανουάριος -Ιούνιος 1997), το οποίο αξίζει να διαβαστεί από κάθε Αιγινήτη και φίλο του νησιού. Υποστήριζα τότε ότι -εκτός από τη διόρθωση των βιβλίων- η μόνη μας μέριμνα θα έπρεπε να είναι επισκευή -ανάδειξη των Καποδιστριακών κτιρίων, η οποία θα ανεδείκνυε την αλήθεια του επιχειρήματός μας ότι η Αίγινα ήταν η ΑΝΕΠΙΣΗΜΗ πρώτη πρωτεύουσα του νεότερου ελληνικού κράτους.
    Υποστηρίζω ότι η ερώτηση του κ. Μπεντενιώτη έγινε για ψηφοθηρικούς λόγους και γι’ αυτό δεν μάθαμε ποτέ το τι (και αν) απαντήθηκε και ποιός επέμεινε. Δεν θυμάμαι επίσης να είχε μείνει εντύπωση σε κανέναν Αιγινήτη ότι καθιερώθηκε έκτοτε επισήμως τοπική εορτή. Δυστυχώς, οι σωστές ενέργειες δεν έγιναν. Πιέσεις για την επισκευή των κτηρίων δεν έγιναν, όταν κονδύλια για τέτοιους λόγους υπήρχαν (τότε αλλά όχι αργότερα).
    Έγινε μια τυπική διαμαρτυρία για την (εξοργιστική) πλαστογράφηση των σχολικών βιβλίων και δόθηκε απάντηση (από τον κ. Ευθυμίου) ότι «τα σχολικά βιβλία δεν μπορούν να αλλάζουν» και τίποτε περαιτέρω (είδαμε όλοι το πώς αλλάζουν). Εκφράζω μια εύλογη απορία: Αν στην Αίγινα θα γιορτάζουμε επισήμως την «τοπική επέτειο» αλλά γενιές Ελληνόπουλων μαθαίνουν (σε διάφορες τάξεις του σχολείου) ότι πρώτη πρωτεύουσα είναι το Ναύπλιο, τι κερδίζουμε (πέραν των ψήφων των αφελών); Αν (το γράφω εδώ και είκοσι και πλέον χρόνια) ο επισκέπτης του Ναυπλίου απολαμβάνει τα Καποδιστριακά κτήρια αλλά στην Αίγινα βλέπει ερείπια, ποιό το όφελος μιας «επίσημης» τοπικής εορτής;
    Κατά τα άλλα, αξιέπαινες οι προσπάθειες εορτασμού και -κυρίως- των εκπαιδευτικών να διδαχθεί η πραγματική ιστορία της Καποδιστριακής περιόδου. Δυστυχώς όμως ο μέσος Αιγινήτης «αγρόν ηγόρασεν», η πολιτική του ηγεσία στα κρίσιμα χρόνια των κοινοτικών κονδυλίων επούλησεν και τον αγρόν και η πανίσχυρη τάξη των επαγγελματιών του νησιού ούτε καν σκέφτηκε ότι το επιχείρημα των επαγγελματιών του Ναυπλίου («Επισκεφτείτε την πρώτη πρωτεύουσα…») θα πούλαγε πολύ και στην περίπτωσή μας, αφού η Ένωσή τους πάντα δρούσε κυρίως ως ομάδα κρούσης της κάθε δημοτικής αρχής ή της επόμενης.
    Εν κατακλείδει πιστεύω ότι θίξατε ένα πολύ σοβαρό θέμα και θα ήταν ιδιαίτερα ωφέλιμο να ακουστούν απόψεις και προτάσεις. Συγγνώμη για την πολυλογία!

  3. Ο/Η Γιώργος Θ. Καλόφωνος λέει:

    Επειδή και εγώ είχα βρεθεί σε κάποιο βαθμό εμπεπλεγμένος στην προσπάθεια αποκατάστασης της ιστορικής αλήθειας το 1996, θα ήθελα να συνεισφέρω στην συζήτηση αυτή. Πρώτα όμως να ευχαριστήσω και να συγχαρώ με την σειρά μου την Λίνα Μπογρη-Πετρίτου που, με τον πάντοτε γοητευτικό και παιγνιώδη τρόπο της, φροντίζει με τα δημοσιεύματά της να κρατάει ζωντανή την παλαιότερη και την «πρόσφατη τοπική μνήμη», ακόμη και αν η τελευταία είναι μάλλον οδυνηρή. Επίσης και τον Μιχάλη Μουτσάτσο για την κατάθεση της προσωπικής του μαρτυρίας σε ένα σχόλιο, που θα άξιζε και αυτό να είναι ανάρτηση ή έντυπο άρθρο. Οι απόψεις και των δύο είναι πολύτιμες, γιατί η προσφορά τους στα θέματα αυτά είναι μεγάλη. Ομολογώ ότι είμαι πιστός αναγνώστης και των δύο.

    Πέρα ίσως από τις αναπόφευκτες διαφορές στην αξιολόγηση επιμέρους γεγονότων ή προσώπων, η διαπίστωση και των δύο κειμένων είναι κοινή: υπήρξε μεγάλη κινητοποίηση που, όπως αποδεικνύεται δεν απέφερε καρπούς. Και η απόδειξη για αυτό είναι ότι, ακόμη και σήμερα, τα σχολικά βιβλία, όπως πληροφορούμαι, αναφέρουν το Ναύπλιο ως πρώτη πρωτεύουσα. Χρειάζεται λοιπόν να σκύψουμε με μεγαλύτερη προσοχή στο παρελθόν και να διδαχθούμε ίσως από τα λάθη μας.

    Συμφωνώ με τον Μιχάλη Μουτσάτσο που υπογραμμίζει ότι το θέμα των καποδιστριακών είναι απείρως σημαντικότερο από μια τυπική αναγνώριση και μια εθνική επέτειο. Προσωπικά όμως δεν θα απαξίωνα πλήρως και την προσπάθεια της θεσμοθέτησης της επετείου. Μια εθνική επέτειος είναι μια επίσημη ημέρα μνήμης, που αν είχε θεσμοθετηθεί θα προκαλούσε μοιραία και την διόρθωση των σχολικών βιβλίων. Θα βοηθούσε πιστεύω και στην διεκδίκηση της αποκατάστασης των καποδιστριακών μνημείων μας αλλά και ολόκληρου του παραδοσιακού ιστού της πόλης της Αίγινας. Το κράτος θα υποχρεωνόταν να δείξει μεγαλύτερη ευαισθησία για την συντήρηση και ανάδειξη της επίσημα αναγνωρισμένης πρώτης του πρωτεύουσας, είτε αυτή ήταν «επίσημη πρωτεύουσα» είτε «ανεπίσημη πρωτεύουσα» (ό,τι και αν σημαίνουν οι όροι αυτοί).

    Είναι αλήθεια ότι τις προσπάθειες του παρελθόντος τις χαρακτήρισε μεγάλη οργή και άρα έλλειψη ψύχραιμης στρατηγικής. Πολλά ακόμη θα είχε κανείς να πει, αλλά, για λόγους συντομίας, περιορίζομαι σε αυτά, προς το παρόν.

  4. Ο/Η Γιωργος Μπήτρος λέει:

    Βαριέμαι πολύ εύκολα. Καλή η ιστορία, η γνώση του παρελθόντος όμως ας μη γίνεται αυτοσκοπός. Καλά όσα έγιναν και κακώς για όσα δεν έγιναν. Για πολλούς και διαφορετικούς λόγους πολλά πράγματα δεν περπάτησαν. Έχουν ειπωθεί και έχουν γραφεί σελίδες επί σελίδων. Τώρα τι κάνουμε; Αυτό είναι το ζητούμενο.

    Και μία σημείωση: ο κ. Σώζοντας Βελιώτης ήταν ο πρώτος αντιδήμαρχος Πολιτιστικών. Επί δώδεκα χρόνια δημιούργησε και άφησε παρακαταθήκες. Τα Νομικά Πρόσωπα ξεκίνησαν επί των ημερών του. Η Φιλαρμονική, η Δημοτική χορωδία και πολλά άλλα. Του οφείλουμε πολλά. Άλλωστε μην ξεχνάμε την ειρωνεία που εισέπραξε και τα απαξιωτικά σχόλια για τις πρωτοβουλίες και τις εκδηλώσεις που οργάνωσε.

  5. Ο/Η Ανώνυμος λέει:

    Βαριέστε το παρελθόν κ. Μπήτρο αλλά δεν σας βλέπω και σας να προτείνετε κάτι για το μέλλον.

  6. Ο/Η Γιωργος Μπήτρος λέει:

    Σας παραπέμπω στο άρθρο μου στο τεύχος 19 του περιοδικού: «ΑΙΓΙΝΑΙΑ». Να σας ενημερώσω ότι το περιοδικό τιμάται 12 Ευρώ. Μπορείτε επίσης να επισκεφθείτε και το ανάλογο site της ΑΙΓΙΝΑΙΑΣ. Η «Αιγιναία» πωλείται σε όλα τα βιβλιοπωλεία της Αίγινας, στο Κέντρο Τύπου και στο κατάστημα της κ. Λ. Πετρίτου – Μπόγρη, έναντι Δημαρχείου.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s