Σιωπή και κραυγές…

του Θ.Μ.*

Η σιωπή είναι μια στάση. Είναι ένας τρόπος αντίδρασης που πολλές φορές είναι πολύ πιο ηχηρός από τις ίδιες τις φωνές. Μιλάμε συχνά για εκκωφαντικές σιωπές, που αφήνουν παρακαταθήκες. Στην Αίγινα των ημερών μας συμβαίνει το αντίθετο.

Παρακολουθώ μια δυσάρεστη ιστορία από την Κυριακή 5 Δεκεμβρίου, όταν ο Σύλλογος των Φίλων του Λαογραφικού Μουσείου συγκεντρώθηκε στο πατρικό σπίτι της Γωγώς Κουλικούρδη στην οδό Πέππα στην Αίγινα για να τελέσει ένα φιλολογικό μνημόσυνο, έστω και με ένα μήνα περίπου καθυστέρηση εξ αιτίας, ίσως, των εκλογών (η Γωγώ είχε αποβιώσει 9 Νοεμβρίου). Ας είναι. Ξαφνικά λοιπόν, άνθρωποι που δεν γνώριζαν καν τη μεγάλη μας ιστορικό, και που αμφιβάλλω αν έχουν διαβάσει δύο σελίδες από το έργο της, άρχισαν να χρησιμοποιούν το όνομα της για να επιτεθούν σε κάποιους άλλους ή για να κάνουν μικροπολιτική καφενείου. Είναι ντροπή να σπαταλούν ένα τέτοιο κεφάλαιο, όπως είναι η Γωγώ, σε άγονες και ανόητες αντιπαραθέσεις. Ξεκίνησε μια αντιπαλότητα για το ποιος ενημερώθηκε, προσκλήθηκε, παραβρέθηκε, μίλησε. Δεν μπορεί όλα να μπαίνουν στο ίδιο καλάθι. Δεν μπορούμε όλα να τα ισοπεδώνουμε. Υπάρχουν αξίες και μεγέθη, πρόσωπα και έργο, τα οποία οφείλουμε να διαφυλάξουμε πάση θυσία, πέρα και μακριά από προσωπικές αντιπαραθέσεις, μικροπολιτικές σκοπιμότητες και καιροσκοπισμούς. Είναι δείγμα πολιτισμού και αγάπης για τον τόπο και τον παράδοσή του. Η Γωγώ Κουλικούρδη δεν τα χρειάζεται αυτά. Μας απαντάει με σιωπή… εκκωφαντική…

* Λάβαμε αυτό το κείμενο από τον Θ.Μ., το οποίο δημοσιεύουμε ως έχει.
Advertisements
This entry was posted in Συνεργασίες and tagged , , , . Bookmark the permalink.

12 Responses to Σιωπή και κραυγές…

  1. Ο/Η π λέει:

    από τα παιχνίδια των διαφόρων μπλογκ ας αφήσουμε έξω τα σύμβολα. Απόλυτα συμφωνώ και επαυξάνω. Ας ασχοληθούμε με τα θέματα που καίνε την καθημερινότητα. Ας δουλέψουμε όλοι δημιουργικά.

  2. Παράθεμα: σχεδία στ’ ανοιχτά της Αίγινας » Blog Archive

  3. Ο/Η Θ. Μ. λέει:

    Δεν χαρίζουμε τίποτε και σε κανέναν, αγαπητή σχεδία. Με βρίσκει σύμφωνο στα περισσότερα από αυτά που αναφέρεις. Αρκεί να σου θυμίθσω πως η σιωπή του Γκάντι ήταν αυτή που έδιωξε ολόκληρη αυτοκρατορία από την Ινδία. Ήταν αυτή που πολέμησε τους αδίστακτους κατακτητές που έπιναν το αίμα των Ινδών. Είναι η σιωπή του Μαντέλα μέσα από τις φυλακές της Αφρικής, είναι η σιωπή και το έργο της αδελφής Τερέζας και τόσων άλλων σε όλο τον κόσμο. Οι αρχαίοι έλεγαν «κρείττον το σιγάν». Πίστεψέ με όλοι αυτοί που φωνασκούν στην παραλία είναι οι λίγοι, που νομίζουν πως έτσι θα ακουστούν. Μου θυμίζουν το τενεκεδάκι που τα παιδιά το κλωτσούν στην κατηφόρα και εκείνο κατρακυλά και βγάζει έναν απαίσιο ήχο.

  4. Ο/Η Λίνα Μπόγρη-Πετρίτου λέει:

    «Είπατε τω βασιλεί, χαμαί πέσε δαίδαλος αυλά. Ουκέτι Φοίβος έχει καλύβαν, ου μάντιδα δάφνην, ου παγάν λαλέουσαν, απέσβετο και λάλον ύδωρ».
    Έτσι λοιπόν, μια και το όνομα της αείμνηστης «Γωγώς της Αίγινας» αναφέρεται στα blogs, από τους blogers, (για τους δικούς του λόγους ο καθένας που γράφει), καλό θα είναι να σταματήσουν κάπου εδώ. Όσοι δεν την γνώρισαν, δεν νομίζω πως θα τη μάθουν μέσα από τις αναλύσεις των όσων γράφουν στην τοπική μπλοκόσφαιρα. Συμφωνώ απόλυτα με τον επίλογο του κειμένου του Θ.Μ., (που με έχει πείσει ότι την έχει γνωρίσει από κοντά): «Η Γωγώ Κουλικούρδη δεν τα χρειάζεται αυτά. Μας απαντάει με σιωπή… εκκωφαντική…»
    Και προσθέτω, με τη δική της σίγουρα φωνή, αυτό που η σεμνή Γωγώ, θα απαντούσε σε όλα όσα έχουν λάβει χώρα για το πρόσωπο της αυτόν τον καιρό, έτσι για να κλείσει… η ιστορία!: «Τα λίγα λόγια ζάχαρη, και τα καθόλου μέλι»!!!
    Υ.Γ. Να παρακαλέσω, και γραπτά, την αγαπητή «Σχεδία στ’ ανοιχτά της Αίγινας» να αναφέρεται στις πηγές της, π.χ. που διάβασε το κείμενο του Θ.Μ., για να το διαβάζουμε ολόκληρο και οι άλλοι. Όπως θα κατάλαβες, είμαστε και εμείς εδώ, που σε επισκεπτόμαστε.

  5. (το δις εξαμαρτάνειν-σχόλιο)
    Αγαπητέ ΘΜ σε ευχαριστώ που μου θυμίζεις για την Ινδία στην οποία η Σχεδία αναφέρθηκε, όπως και την περίπτωση Μαντέλα που μόνο σιωπηρή δεν ήταν (υπήρξε και ένοπλο αντάρτικο καθώς και μια μεγάλη καμπάνια για την απελευθέρωσή του [free Nelson Mantela] που μόνο σιωπηρή δεν ήταν – επίσης). Η σιωπή ήταν μέρος του αγώνα κι όχι το όλον κι αρκεί να θυμηθούμε την πορεία του αλατιού ή τη μαζική πυρά του μεταξιού. Γενικά περνάμε σε μια άλλη συζήτηση που μάλλον χρειαζόμαστε κάτι παραπάνω από σχόλια για αυτήν.
    Εν κατακλείδι, δεν θα συγκρίνω τα παιδιά, με τους φωνασκούντες στη παραλία της Αίγινας, μιας και «το τεκενεδάκι που το κλωτσούν στην κατηφόρα» κάπου θα φτάσει. Στην άλλη περίπτωση ο κατήφορος δεν έχει τέλος. Καταλαβαινόμαστε, ε;
    ΥΓ: Μιας και μιλάμε και «γραπτά» (εννοεί δημόσια) με τη φίλη Λίνα Μπόγρη-Πετρίτη, περί δεοντολογίας, απλά μπορεί να πατήσει το «χεράκι» (που οδηγεί το «ποντικάκι») στις λέξεις που έχουν άλλο χρώμα και είναι υπογραμμισμένες, στις αναρτήσεις της σχεδίας. Σίγουρα θα την «βγάλει» στην πηγή του δημοσιεύματος. Είναι ένας άλλος τεχνικός τρόπος να δημοσιεύεις, το, πού βρήκες αυτό για το οποίο γράφεις, χωρίς να αναφέρεις όλα αυτά τα http://.
    Ωραίο το αρχαίο ρητό που δημοσιεύει η φίλη Λίνα, αλλά αυτό αφορά όλους μας και όλες μας, ημίθεους-ημίθεες, ακόμα κι εμάς τους κοινούς θνητούς που δεν μπορούμε να το καταλάβουμε στην εντέλεια. Δηλαδή, δεν υπάρχουν ιερά τέρατα για τα οποία δεν μπορούμε να μιλάμε –οι θνητοί– και βέβαια αν η μπλογκόσφαιρα της Αίγινας είναι πολύ λίγη, μπορούμε να διαβάσουμε τα λίγα και τεκμηριωμένα που αφορούν τις ανθρώπινες αντιφάσεις. Και στην περίπτωσή μας για τη Γ. Κουλικούρδη (αν το αντέχει-ετε):
    1) «Οι χορηγίες του ιδρύματος Φορντ από το 1958 μέχρι το 1974» (http://www.ardin.gr/node/702) στις οποίες θα βρούμε και το όνομα της Γ. Κουλικούρδη
    2) «Τα βρώμικα λεφτά και οι μωρές παρθένες» (http://www.ardin.gr/node/724) για το ρόλο του ιδρύματος Φορντ τη συγκεκριμένη περίοδο που έλαβε χορηγία η Γ. Κ. (χούντα)
    3) «Διανοούμενοι, χρήμα και εξουσία» (http://www.ardin.gr/node/699) γενικά, για το ρόλο του ιδρύματος Φορντ
    4) «Ανοιχτή επιστολή προς τους επιχορηγούμενους» (http://www.ardin.gr/node/717) της Λιλής Ζωγράφου
    Γιώργος Κυριακού

  6. Ο/Η kfr λέει:

    Ε, καλά τώρα! Το να κατηγορούμε την Γωγώ Κουλικούρδη, και μάλιστα μετά θάνατον, διότι έλαβε μαζί με ολόκληρη την αριστερή διανόηση της σύγχρονης Ελλάδας, επιχορήγηση από το Ίδρυμα Ford είναι λίγο ακραίο. Άσε που είναι και κάπως «παλαιϊκό», αν μου επιτρέπεις την έκφραση.

  7. Ο/Η Α. Μελισσιανός λέει:

    η θεματολογία στο μπλόγκ σας αλλά και η το επίπεδο των σχολιαστών μαζί με το περιεχόμενο των σχολίων το κάνουν να διαφέρει κατά πολύ από τα συνηθισμένα. Είμαι κάτοικος Αθηνών [Πατήσια] και επισκέπτομαι συχνά την Αίγινα, ομολογώ ότι η σελίδα σας με ξάφνιασε ευχάριστα. Συγχαρητήρια σε όλους καλή συνέχεια.

  8. Ο/Η ναυαγός λέει:

    σήμερα που ακόμα και τα παιδιά ηγετών του παλαιολιθικού κόμματος της αριστεράς σπουδάζουν στις ΗΠΑ, κάθε συζήτηση για αμερικανικές επιδοτήσεις κλπ μοιάζει άκαιρη και γελοία, και μάλιστα όταν το όλο θέμα τότε, το είχαν δημιουργήσει άνθρωποι που είχαν κάνει αιτήσεις χρηματοδότησης και είχαν απορριφθεί. συνιστώ στον Γιώργο Κυριακού να διαβάσει με μεγαλύτερη προσοχή τα άρθρα στα οποία παραπέμπει.

  9. (βιαστικά μιας και πήρε άλλη τροπή)
    Ας τα πάρουμε απ’ τη αρχή. Το ένα είναι ότι ο η Γ.Κ. είναι ένα σύμβολο και σαν τέτοιο δεν πρέπει να μιλάμε τόσο εύκολα για αυτό –έχουμε και προβλήματα που πρέπει να λύσουμε. Το δεύτερο είναι περίπου… ότι κανείς δεν μπορεί να μιλά για τη Γ. Κουλικούρδη αν δεν την έχει ζήσει από κοντά. Το τρίτο είναι ότι όλη η διανόηση της αριστεράς πήρε τα χρήματα που και η Γ. Κ. πήρε από το ίδρυμα Φορντ. Το τέταρτο είναι ότι όποιος το εντοπίζει ως αντίφαση κατηγορεί τη Γ. Κουλικούρδη. Το πέμπτο είναι ότι κατηγόρησαν το ίδρυμα Φορντ όσοι δεν τα πήραν από αυτό και τα παιδιά της αριστεράς σπουδάζουν στο Αμέρικα και ότι είναι γελοίο να ασχολείται κανείς με το ζήτημα(και ο υποφαινόμενος δεν διαβάζει προσεχτικά αυτά που στέλνει). Να τα δούμε ένα-ένα;
    Ας ξεκινήσουμε από το πέμπτο: ο «ναυαγός» διάβασε μόνο το άρθρο του Μαρωνίτη ο οποίος μέσα στην πίκρα του (ως βασανισμένος από την ΕΣΑ) χωρίς να κατονομάζει λέει ότι όσοι δεν πήραν το πακέτο απλά δεν είχαν εγκριθεί από το ίδρυμα. Από την άλλη το γεγονός ότι η επερχόμενη κρατική γραφειοκρατία ή τα επόμενα στελέχη της αγοράς που έχουν αριστερούς γονείς και σπουδάζουν στο Αμέρικα, είναι για να το υπερηφανευόμαστε; Ας πάμε στο τέταρτο με το σχόλιο του kfr: Όταν εντοπίζονται αντιφάσεις (με βάση ένα στάνταρ –κακό; καλό;- που λέει ότι ο χώρος της διανόησης έχει μια συνολική ματιά στον κόσμο άρα οι πηγές της στήριξής του οφείλουν να έχουν ηθικά ερείσματα) είναι κατηγορητήριο; Το τρίτο: Κάνει λάθος ο kfr ότι όλη η αριστερή διανόηση τα πήρε. Η αλήθεια είναι ότι τα πήρε η μισή και έγινε η πιο σκληρή «εμφύλια» μάχη στα ελλαδικά χρονικά μέσω εντύπων κλπ. που κράτησε και μετά τη μεταπολίτευση. Οι μεν πρώτοι κυρίως με το μαρξιστή Ραφαηλίδη είχαν ως επιχειρήματα: 1) ότι τα λεφτά ποτέ δεν είναι καθαρά, άρα τι έγινε αν αυτά που έχουν σχέση με τις διάφορες σφαγές στον κόσμο και με τη δυνατότητα του Ρουσβελτιανού πρότυπου διείσδυσης ή της φορντικής εκμετάλλευσης; και 2)ότι δεν υπάρχει επέμβαση στο έργο του καλλιτέχνη. Οι δεύτεροι, με την Λιλή Ζωγράφου να ξεχωρίζει, στηρίζονταν αποκλειστικά στο ότι ένας κύκλος διαφθοράς ξεκίνησε με τα χρήματα που δεν είναι ουδέτερα αλλά προέρχονται από σφαγές κλπ. όπως επίσης ότι επιχειρείται διείσδυση (η Ελλάδα για το ίδρυμα ήταν δοκιμαστικός σωλήνας-αργότερα εφαρμόστηκε το ίδιο στην πιο σκληρή χούντα της Χιλής) και επειδή υπήρχε η εμμονή των εν Ελλάδι αντιπροσώπων του ιδρύματος σε αριστερούς που μάλιστα φυλακίστηκαν είχε βγει το σύνθημα: «κάνεις αγώνα; θα πάρεις φορντ». Τέλος ο Μ. Αναγνωστάκης δεν πήγε να τα πάρει μετά το θόρυβο όπως και ο Δ.Καράγιωργας. Και βέβαια εκατοντάδες άλλοι που δεν κατέθεσαν καν αίτηση. Για το δεύτερο και το πρώτο σχετικά με το ποιος μπορεί να μιλάει για τη Γ.Κ. καθώς και για τη συμβολοποίησή της έχω να ρωτήσω: ποιος αποφάσισε ότι είναι σύμβολο άρα και άπιαστο; Ποιο δημόσιο πρόσωπο με όλη του την προσφορά (θα ήταν πλεονασμός να μιλήσω και εγώ για το σπουδαίο και μέχρι τώρα αξεπέραστο έργο της για την Αίγινα) δεν μπορεί να κριθεί για τα δημόσια; Είναι επιχείρημα το «εγώ τη γνώρισα και μπορώ και μιλώ»;

    Ακούστε: http://www.youtube.com/watch?v=xRd1AhgXYeQ&feature=related τραγούδι του Β.Νικολαϊδη για τον Β.Ραφαηλίδη

    Πρόχειρες πηγές: το περιοδικό «Άρδην» του «εθνικού» μας Καραμπελιά ,το μεταγενέστερο «Ιδεοδρόμιο» του Λ. Χρηστάκη, το “Panderma” του Λ. Χρηστάκη, καθώς και τα περιοδικά «Νέα Πορεία» και «Προσανατολισμοί» της εποχής που βρίσκονται στα ΑΣΚΙ

  10. Ο/Η παρατηρητής λέει:

    Υπέβαλλα και χθες ένα σχόλιο αλλά για άγνωστους λόγους δεν καταχωρήθηκε καθόλου. Στο σχόλιο αυτό παρακαλούσα να μην αρχίσει καθόλου διάλογος με τον κ. Κυριακού. Έχει δικό του blog (όπως διάβασα) και μπορεί να εκθέτει με κάθε άνεση τις απόψεις του. Αλλιώς, θα σας στέλνει όλο και περισσότερα και εκτενέστερα σχόλια, μέχρι που να σας κάνει blog -παράρτημα του δικού του. Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι διάλεξε αυτό το blog για να αρχίσει να εκθέτει τις απόψεις του. Σήμερα το πρωί, ήρθε η επαλήθευση, με το δεύτερο σχόλιό του. Πρέπει σώνει και καλά να πειστούμε ότι οι ιμπεριαλιστές χρηματοδότησαν την Γωγώ Κουλικούρδη για να γράψει αλλιώς την ιστορία της Αίγινας.

  11. Παράθεμα: Λόγος, έργο, νόημα παντού (και στην Αίγινα) | σχεδία στ' ανοιχτά της Αίγινας (αρχείο)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s