Καποδιστριακά Κτήρια: Χάθηκε το «τραίνο»;

του Μιχάλη Μουτσάτσου*

Η υπόμνηση του θέματος της αναγκαίας επισκευής του «σπιτιού του Ροδάκη» και η παρέμβαση, για το θέμα αυτό, του κ. Νεκτάριου Κουκούλη μας οδηγεί –συνειρμικά– και στο μέγα θέμα των ιστορικών-καποδιστριακών κτηρίων του νησιού. Πολύ σωστά έχει τονιστεί, επανειλημμένα μάλιστα, το ότι η επισκευή-ανάδειξή τους δεν θα αποκαθιστούσε μόνο την τοπική περηφάνια της «πρώτης πρωτεύουσας» αλλά θα ήταν και ένας μοχλός για την ανάπτυξη και την ευημερία του τόπου, προσελκύοντας επισκέπτες, συνέδρια κ.λπ.

Ως ασχολούμενος –δημοσιογραφικά– περί τα είκοσι έτη με το θέμα αυτό, δεν μπορώ παρά να είμαι σχεδόν εξ ολοκλήρου απογοητευμένος για την όποια προοπτική επισκευής τους. Δυστυχώς οι εποχές των «πακέτων» της Ευρωπαϊκής Ένωσης παρήλθαν ανεπιστρεπτί. Ήσαν οι εποχές που η δημοτική αρχή είχε αποφασίσει να μη διεκδικήσει την επισκευή τους.

Επιγραμματικά θέλω να θυμίσω: Οι μελέτες επισκευής του Κυβερνείου και του Εϋνάρδειου καρκινοβατούσαν στο Υπουργείο Παιδείας, γιατί κανείς δεν ενδιαφερόταν. Όταν κάποια στιγμή (μετά από χρόνια) παραλήφθηκαν, ο τότε τμηματάρχης της Διεύθυνσης Εφαρμογής Εκπαιδευτικών Σχεδίων (ΔΙΕΦΕΣ) κ. Λύκος μου είχε εκμυστηρευτεί ότι είναι τουλάχιστον παράτυπη η μη δημοπράτησή τους. Επικράτησαν όμως αυτοί που ενδιαφέρονταν και πίεζαν, όπως μου εξήγησε. Οι 600.000 ευρώ που έβγαλε η κ. Βάσω Παπανδρέου το 2004 (κατόπιν ιδιωτικών πιέσεων) παρέμειναν αναξιοποίητες, γιατί ο Δήμος δεν συμφωνούσε να αναλάβει την επισκευή του Κυβερνείου η Νομαρχία. Τα χρήματα αυτά ψευδώς αναφέρθηκε ότι τα εξασφάλισε η μετέπειτα Κυβέρνηση για δήθεν έναρξη εργασιών.

Η επισκευή του Ορφανοτροφείου εντάχθηκε στα Ευρωπαϊκά προγράμματα κατόπιν πιέσεων ιδιωτών. Η μελέτη αποκατάστασης καθυστέρησε επί χρόνια, γιατί δεν υπήρχε η στοιχειώδης πολιτική τόλμη έξωσης του Κέντρου Άγριων Ζώων, που λυμαινόταν το χώρο. Οι δύο φάσεις επισκευής, ενταγμένες στο Β΄ και στο Γ΄ Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης αντίστοιχα, συρρικνώθηκαν σε μία, η οποία άρχισε καθυστερημένα. Η αποκάλυψη, ότι οι εργασίες σταμάτησαν οριστικά και ο εργολάβος κηρύχθηκε έκπτωτος, έγινε από δημοσιογραφικό ρεπορτάζ, χωρίς να υπάρξει αντίδραση.

Η ανταπόκριση του Υπoυργείου Παιδείας στην έκκληση της Δημοτικής Αρχής το 2007 για την επισκευή του Κυβερνείου ήταν (προσωπικά) μη αναμενόμενη. Όταν όμως το δημοσιογραφικό ρεπορτάζ (και πάλι) αποκάλυψε ότι η αρμόδια ΔΙΕΦΕΣ αγνοούσε (;) ότι στο ίδιο Υπουργείο υπήγοντο δύο υπηρεσίες (Ιστορικό Αρχείο και Βιβλιοθήκη), που έπρεπε να μεταστεγαστούν για να γίνει η επισκευή, ενώ πριν από μερικά χρόνια το είχε υπ’ όψη της, ήταν (προσωπικά και πάλι) απόδειξη ότι δεν έχει σοβαρά στο μυαλό της την επισκευή και απλά κωλυσιεργεί.

Η δημοπράτηση του έργου και η οικοδομική άδεια είναι πιθανώς βήματα προς την ευκταία λύση, αν και έχουν ήδη εκφραστεί πολλές αντιρρήσεις για το ποιο κτήριο πρέπει να επισκευαστεί και από την ίδια την ερχόμενη δημοτική αρχή. Όλα αυτά βέβαια σε εποχές μνημόνιου και ουσιαστικής πτώχευσης της χώρας. Πώς να μην είναι κανείς απογοητευμένος;

* Ο Μιχάλης Μουτσάτσος είναι γεωπόνος. Αρθρογραφεί για τα δημοτικά και πολιτιστικά θέματα του νησιού στην Νέα Εποχή και, παλαιότερα, σε πολλές άλλες τοπικές εφημερίδες.
Advertisements
This entry was posted in Συνεργασίες and tagged , , , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

5 Responses to Καποδιστριακά Κτήρια: Χάθηκε το «τραίνο»;

  1. Ο/Η Άγγελος Μ. λέει:

    αγαπητέ αρθρογράφε τίποτε δεν χάνεται όσο υπάρχουν άνθρωποι που αγωνίζονται και πιστεύουν στην πρόοδο. Η απογοήτευση είναι ότι χειρότερο που μπορεί να συμβεί. Η μεγαλύτερη αντίσταση σήμερα, αν θέλεις, επανάσταση είναι να μην καταθέτεις τα όπλα όσο κι αν οι σειρήνες του συστήματος παραπλανούν.

  2. Ο/Η MikGeo λέει:

    Αγαπητέ πρώτε σχολιαστή, διάβασα σχόλια στα άλλα blogs. Επιτέθηκαν στον συντάκτη της ανάρτησης για άσχετους (χαμερπείς και ψευδείς) λόγους και όχι για την ουσία των όσων έλεγε. Είναι τυπικό δείγμα των υπανάπτυκτων κοινωνιών. Δηλαδή των κοινωνιών που δεν κοιτούν μπροστά αλλά «στην κατσίκα του γείτονα». Κοινώς, αν δεν μηδενιστεί η προσπάθεια των άλλων, πώς θα φανεί ότι έγινε πρόοδος;

  3. Ο/Η astrampsychos λέει:

    Πρόκειται για μια ιστορία απίστευτη, που δείχνει την τριτοκοσμική δομή, την βαθειά διάβρωση και την απόλυτη αναποτελεσματικότητα των κρατικών μας θεσμών. Όπως επισημαίνει σε σχόλιό της, στην σχετική ανάρτηση της ιστοσελίδας του aeginafirst στο facebook, η Ανίττα Δεκαβάλλα, το θέμα των καποδιστριακών «ξεφεύγει από τα στενά όρια ενός, έστω ιστορικού, νησιού και αφορά την Πολιτιστική Κληρονομιά της Ελλάδας. Ας αντισταθούμε στην πλήρη άλωση της χώρας από τις «αγορές» και το ΔΝΤ». Θέλω όμως να προσθέσω ότι ακριβώς αυτό το χάλι που διαπιστώνουμε σε σχέση με τις προσπάθειες συντήρησης και αποκατάστασης ιστορικών μνημείων πανελλήνιας σημασίας –που εμπλέκουν και την κατασπατάληση ευρωπαϊκών κονδυλίων– μας οδήγησε στις αγκάλες του ΔΝΤ. Στον φίλο Άγγελο Μ. θα ήθελα να πω ότι, συμφωνώ, οι προσπάθειες δεν πρέπει να σταματούν, και μάλιστα για θέματα τέτοιας σημασίας, αλλά το να μην είναι απογοητευμένος κανείς από την μέχρι τώρα πορεία μοιάζει ακατόρθωτο. Φοβάμαι ότι η πρόοδος, όπως την αντιλαμβάνονται πολλοί, δεν είναι πάντα συμβατή με τον σεβασμό της ιστορικής μας ταυτότητας, και ότι το σύστημα, στην περίπτωση που μας απασχολεί, δεν εκπέμπει το γλυκό, όσο και παραπλανητικό, τραγούδι των σειρήνων αλλά τους σκληρούς και ισοπεδωτικούς ρυθμούς της βλαχο-ντίσκο – κοινώς, της εγχώριας ποπ.

  4. Ο/Η Γιώργος Καλόφωνος λέει:

    Να συγχαρώ και να ευχαριστήσω τον Μιχάλη Μουτσάτσο για το σύντομο, περιεκτικό και διαφωτιστικό αυτό χρονικό μιας πολυετούς ιστορίας ατελέσφορων προσπαθειών. Σε σχέση με το κτίριο του ορφανοτροφείου –του μελλοντικού διαχρονικού μουσείου της Αίγινας– θα ήταν μεγάλη παράληψη να μην αναφερθούν οι ακαταπόνητες προσπάθειες και οι διαρκείς αγώνες μιας σημαντικής φίλης της Αίγινας, της μεγάλης μας αρχαιολόγου Εύης Τουλούπα. Τα τελευταία χρόνια έχει αφιερώσει τις δυνάμεις, τον χρόνο και την αξιοσημείωτη επιρροή της στον σκοπό της αποκατάστασης του μνημείου. Οι πολυάριθμες πικρίες που έχει εισπράξει μέχρι σήμερα δεν την έχουν ευτυχώς αποθαρρύνει. Η συμμετοχή της σε κάθε καινούργια προσπάθεια, με την πείρα, τις ιδέες και τον δυναμισμό της, θα είναι πολύτιμη. Θα ήταν λοιπόν εξαιρετικά ενδιαφέρον αν μπορούσαμε να έχουμε –εδώ ή κάπου αλλού– και την δική της αποτίμηση της όλης κατάστασης.

  5. Ο/Η ναυτίλος λέει:

    έχω την εντύπωση πως στην Αίγινα υπάρχει μια ισχνή σε αριθμό ομάδα ανθρώπων που ενδέχεται να πάθουν κατάθλιψη σε περίπτωση που γίνει κάτι ωραίο και σωστό. Το ύφος τους, η χωρίς έρμα ειρωνεία τους, η απύθμενη αμάθειά τους, το κοντόφθαλμόν της ορατότητός τους, οι αναρίθμητες και αδικαιολόγητες ανασφάλειες που τους διακατέχουν απέναντι σε κάθε τι καινούργιο ίσως και διαφορετικό από τα παλιά, τα γνωστά, τα τετριμμένα που μπορούν να ελέγχουν, τους κάνουν επιθετικούς τουλάχιστον, ή να φθάνουν στο σημείο να απαξιώνουν το συνομιλητή, τον γραφιά, τον αρθρογράφο, τον σκεπτόμενο και γι’ αυτό ίσως απογοητευμένο συμπολίτη μας. Του στερούν ακόμα και το δικαιωμα να απογοητεύεται, να στενοχωριέται, να ανησυχεί. Η ανησυχία, ο αντίλογος, οι ενστάσεις, είναι ο προνομιακός τους χώρος. Εάν κάποια στιγμή γίνουν δύο ή τρία πράγματα στην Αίγινα, τότε αυτοί θα χάσουν το έδαφος κάτω από τα πόδια τους, θα χάσουν το φως τους, δεν θα έχουν ρόλο, δεν θα έχουν λόγο. ΘΑ ΤΕΛΕΙΩΣΟΥΝ. Τους συμφέρει για λόγους που εκείνοι μέχρι τώρα γνώριζαν, αλλά πλεόν ανακαλύψαμε και μεις, να μη γίνεται τίποτε. Ε δε θα τους περάσει. Το πολύ – πολύ να μαραζώσουν και να κλείσουν τα μπλογκ τους. Τότε ίσως ασχοληθούν και με τα παιδιά τους και την οικογένειά τους. Το εύχομαι.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s