Κάποτε είχαμε καράβια

του Γιώργου Μπήτρου*

Με αγωνία περιμέναμε να ακούσουμε στα δελτία ειδήσεων για την πορεία της απεργίας των ναυτεργατών τις ημέρες που προηγήθηκαν, αλλά μάταια. Η απεργία που σε άλλες περιπτώσεις θα ήταν πρώτη είδηση τώρα είχε θαφτεί στην έκτη ή έβδομη θέση. Εάν συνέβαινε κατά τη διάρκεια ενός εορταστικού τριημέρου ή κατά την καλοκαιρινή περίοδο, τότε θα είχε ξεσηκωθεί το σύμπαν. Μάταια λοιπόν οι δύσμοιροι νησιώτες ανέμεναν την είδηση της άρσης του αποκλεισμού που θα τους επέτρεπε να ταξιδέψουν για το ιατρικό τους ραντεβού, για κάποια κοινωνική υποχρέωση, για επίσκεψη σε υπηρεσίες, για προγραμματισμένες δίκες και για κάθε είδους εργασία.

Τελικά, με την πολυαναμενόμενη «πολιτική επιστράτευση» έκλεισε το επταήμερο «αποκλεισμού» και της Αίγινας από τον ηπειρωτικό κορμό της χώρας. Χωρίς να ανοίξει μύτη, χωρίς σοβαρές αντιδράσεις και με κάποιες άοσμες διαμαρτυρίες για λόγους μικροπολιτικής ή για την τιμή των όπλων, η απεργία τελείωσε. Μια προδιαγεγραμμένη πορεία; Μια προαναγγελθείσα λήξη σε αντιεργατικές εποχές μνημονίου; Χωρίς ίχνος σασπένς, η Αίγινα συνδέεται και πάλι ακτοπλοϊκά.

Ίσως ήταν η μόνη φορά που μια πολυήμερη απεργία σε αυτόν τον κλάδο, δεν προκάλεσε σημαντικές αντιδράσεις. Θα περίμενε κανείς σφοδρές αντιδράσεις από τους νησιώτες, κυρίως των μικρών νησιών που στερούνται αεροπορικής σύνδεσης, που επί τόσες ημέρες έμειναν χωρίς πλοία. Και όλοι ξέρουμε τι σημαίνει ο ερχομός ενός πλοίου για τα απομακρυσμένα μικρά νησιά. Από την άλλη θα ανέμενε κάποιος και λυσσαλέες αντιδράσεις από τις μεγάλες εταιρείες που ζημιώνονται από την ακινησία των πλοίων.

Αντιθέτως πλην ελαχίστων εξαιρέσεων οι νησιώτες δεν διαμαρτυρήθηκαν όσο έπρεπε. Ίσως επειδή γνωρίζουν από πρώτο χέρι τις σκληρές συνθήκες, τις αντίξοες καταστάσεις (καιρικές ή ακατάλληλα λιμάνια), την αγενή συμπεριφορά κάποιων επιβατών, την εκμετάλλευσή τους από τις εισηγμένες στο χρηματιστήριο εταιρείες, τα απάνθρωπα ωράρια εργασίας.

Αλήθεια έχουμε υπολογίσει από τι ώρα εργάζεται το πλήρωμα του πλοίου που ξεκινά στις 6:00 από τον Πόρο διέρχεται στις 7:25 από την Αίγινα και συνεχίζει μέχρι αργά το απόγευμα να ταξιδεύει… ΄Η μήπως ξεχνάμε τα ωράρια εργασίας αυτών των ανθρώπων τις ημέρες της μεγάλης επιβατικής κίνησης (Κ. Δευτέρα, Πάσχα, Αγ. Πνεύματος) ή τα Σαββατοκύριακα του καλοκαιριού που το τελευταίο πλοίο από Αίγινα φεύγει μετά τις 22.00 μ.μ.

Αλλά από ότι είδαμε ούτε οι εταιρείες αντέδρασαν δυναμικά στην κατεύθυνση της λήξης της απεργίας, επικαλούμενες οικονομικές ζημιές. Αντιθέτως βολεύτηκαν. Διότι σε μια τέτοια νεκρή περίοδο (άνευ εορτών και τριημέρων) με ελάχιστη κίνηση είναι προτιμότερη η ακινησία των πλοίων. Μειώνονται λοιπόν έτσι οι φθορές και τα έξοδα κίνησης.

Γιατί λοιπόν να αντιδράσουν αυτές οι εταιρείες, που έχουν αυξήσει στα ύψη τα εισιτήρια, που έχουν μειώσει τα δρομολόγια κυρίως τις πρώτες βραδινές ώρες, που μας έχουν στερήσει τη σύνδεση με τα άλλα νησιά και τις περιοχές του Σαρωνικού, ακόμα και το καλοκαίρι.

Πως λοιπόν να δει κάποιος με συμπάθεια αυτές τις εταιρείες που κερδίζουν τις ημέρες των ευτραφών αγελάδων και συμπεριφέρονται ληστρικά το καταχείμωνο απέναντι στους ντόπιους, χωρίς ίχνος κοινωνικής πολιτικής ή ευαισθησίας απέναντι σε ειδικές ομάδες, ενώ από την άλλη με τα υπέρογκα κέρδη τους παραγγέλνουν καινούργια πλοία σε ναυπηγεία του εξωτερικού.

Και ενώ θα έπρεπε οι νησιώτες να ξεσηκωθούν εναντίον των εταιρειών που δεν τους υπολογίζουν, αγανακτούν και συζητούν υποτονικά ενίοτε για την Π.Ν.Ο., τα σωματεία, τους εργαζομένους. Ναυτικοί και νησιώτες ως άλλος Δαβίδ απέναντι στο Γολιάθ των ελληνικών και ξένων ομίλων εταιρειών.

Σε αυτές τις εποχές που οι αγώνες δύσκολα δικαιώνονται, που όσοι φωνάζουν ακούνε μόνο τον αντίλαλό τους, η ακτοπλοΐα ακολουθεί μια προδιαγεγραμμένη πορεία συρρίκνωσης μονάδων (πλοίων), μείωσης δρομολογίων, ελάχιστων κοινωνικών προσφορών σε μια χώρα που η σύνδεση με το νησιωτικό κορμό δεν είναι πολυτέλεια αλλά καθημερινή ανάγκη με εθνική σημασία.

Δυστυχώς για άλλη μια φορά διαπιστώνουμε πως οι εποχές των μικρών οικογενειακών εταιρειών στην ακτοπλοΐα που έσφυζαν από φιλικές και ανθρώπινες σχέσεις, που πρωταρχικό ρόλο είχε η εξυπηρέτηση και του τελευταίου νησιώτη, έχει περάσει ανεπιστρεπτί. Μπορεί τα παλαιότερα πλοία να υστερούσαν στην ασφάλεια, την ταχύτητα και την άνεση. Όμως τα δαπανηρά ταχύπλοα, οι κυλιόμενες σκάλες, τα κλιματιζόμενα και χνουδάτα σαλόνια, τα βαρύγδουπα λογότυπα των εταιρειών και η μοντέρνα γραμμή των σημερινών πλοίων δεν έφεραν την επανάσταση ούτε τον εκσυγχρονισμό στην ακτοπλοΐα. Διότι δεν συνδέουν τα νησιά, αλλά τα απομονώνουν προτιμώντας μόνο τις γραμμές φιλέτα και τις εποχές της επιβατικής αιχμής. Δυστυχώς για άλλη μια φορά διαπιστώνουμε ότι κάποτε είχαμε καράβια…

* Ο Γιώργος Μπήτρος είναι εκπαιδευτικός και πρόεδρος του Πνευματικού Κέντρου Κυψέλης.
Advertisements
This entry was posted in Συνεργασίες and tagged , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

5 Responses to Κάποτε είχαμε καράβια

  1. Ο/Η aeginafirst λέει:

    Το άρθρο του Γιώργου Μπήτρου αποδεικνύεται δυστυχώς και προφητικό. Σύμφωνα με άρθρο της Νέας Εποχής, που μόλις δημοσιεύτηκε στον ιστότοπο της εφημερίδας, η Nova Ferries αναγκάστηκε να πουλήσει το πλοίο «Φαίδρα» σε εταιρεία της Ανατολής, με αποτέλεσμα η Σουβάλα να κινδυνεύει να μείνει χωρίς ακτοπλοϊκή σύνδεση, πράγμα που θα έχει δυσάρεστες συνέπειες στην τοπική της οικονομία. Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο στην Νέα Εποχή:
    Η Nova Ferries πούλησε το «Φαίδρα». Νεκρό και πάλι το λιμάνι της Σουβάλας

  2. Παράθεμα: σχεδία στ’ ανοιχτά της Αίγινας » Blog Archive » ΑΝΤΙ-ανακούφιση στην Αίγινα (3)

  3. Ο/Η Άγγελος Μ. λέει:

    Μοναδικές φωτογραφίες. Αν υπάρχουν κι άλλες παρόμοιες δημοσιεύστε της. όσο για το άρθρο, τι να πει κανείς; Τα λέει όλα. Σήμερα ο Σαρωνικός είναι γιομάτος με γιοτ, κότερα, και διαφόρων τύπων σκάφη αναψυχής. Όσο για τα επιβατικά πολύ φοβάμαι ότι σ ελίγο θα μείνουμε με ένα δύο το πολύ. Πάνε οι εποχές που οι μικρές οικογενειακές εταιρείες είχε ένα πλοίο το οποίο εξυπηρετούσε μοναδικά το νησί. όπως η οικογένεια Λεούση με το «Αφαία» ή ο Μαλτέζος με το «Αίγινα». Σήμερα άλλαξαν τα πράγματα. Η μόνη λύση είναι ο καθένας να προμηθευτεί ένα βαρκάκι ή μια σχεδία.

  4. Ο/Η Ανώνυμος λέει:

    μπράβο Γιώργο. Πολύ όμορφο το άρθρο σου.
    Γιάνης Δελής

  5. Παράθεμα: ΑΝΤΙ-ανακούφιση στην Αίγινα (3) | σχεδία στ' ανοιχτά της Αίγινας (αρχείο)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s