Υπάρχει ελπίδα για το Σπίτι του Ροδάκη;

Ένα σπάνιο μνημείο της λαϊκής μας αρχιτεκτονικής που βρίσκεται στο στάδιο της κατάρρευσης. Μια προσπάθεια χρόνων για την σωτηρία του που δεν μοιάζει να αποδίδει καρπούς. Γνωματεύσεις του Πολυτεχνείου, ανοιχτές επιστολές, άρθρα, επισκέψεις μαθητών, επερωτήσεις στην Βουλή, ακόμη και δηλώσεις συμπαράστασης των ιδιοκτητών του, που, όπως και να το κάνουμε, πρέπει να έχουν και αυτοί κάποιαν ευθύνη… Ένας ιστότοπος αφιερωμένος στο μνημείο, αλλά και μια ομάδα στο Facebook που αριθμεί 1.480 μέλη.

Πίσω από όλη αυτήν την εκστρατεία, ένας δραστήριος εκπαιδευτικός, ταγμένος, θα έλεγε κανείς, στον καλό σκοπό της σωτηρίας του μνημείου με την σημαντική απήχηση εντός και εκτός Ελλάδος, ήδη από τις αρχές του περασμένου αιώνα: ο Νεκτάριος Κουκούλης, ο οποίος εκλέχθηκε πρόσφατα δεύτερος σε σειρά κατάταξης δημοτικός σύμβουλος με τον συνδυασμό του Σάκη Σακκιώτη και ο οποίος, μάλιστα, φημολογείται ότι θα αναλάβει την θέση του αντιδημάρχου για τα οικονομικά. Βρίσκεται λοιπόν, πλέον, σε μια θέση εξουσίας, που του δίνει ένα επιπλέον όπλο για την επίτευξη του σκοπού του. Θα είναι όμως, από εδώ και πέρα, συνυπεύθυνος για την μοίρα του Σπιτιού του Ροδάκη, κινδυνεύοντας για πρώτη φορά να βρεθεί από την θέση του καταγγέλλοντος σε αυτήν του καταγγελλόμενου.

Μέσα στην εξαιρετικά δυσμενή οικονομική συγκυρία, πολύ λίγα μπορούν να επιτευχθούν. Η μοίρα άλλων μνημείων όπως το Ευνάρδειο, η οικία Βογιατζή –ορόσημο του παραλιακού μετώπου της πόλης μας που καταρρέει και αυτή– ακόμη και το κτήριο του Ορφανοτροφείου, και μάλιστα σε εποχές πολύ πιο ανέφελες, μας δείχνει ότι ελάχιστη ελπίδα σωτηρίας μνημείων υπάρχει μέσα από τα δαιδαλώδη κανάλια και τις χρονοβόρες γραφειοκρατικές διαδικασίες των κρατικών θεσμών.

Αν, όλο αυτό το διάστημα, παράλληλα με την εκστρατεία ευαισθητοποίησης θεσμών και κοινής γνώμης, υπήρχε και μια εκστρατεία εξεύρεσης πόρων που να διεξάγεται από έναν ευέλικτο ανεξάρτητο φορέα, ίσως η μοίρα του Σπιτιού του Ροδάκη να ήταν άλλη. Πάντως ποτέ δεν είναι αργά –ποτέ δεν πρέπει να χάνουμε την ελπίδα μας– και ποτέ δεν πρέπει να πάψουμε να είμαστε ευγνώμονες στον Νεκτάριο Κουκούλη για την δουλειά που έχει κάνει μέχρι σήμερα. Του ευχόμαστε ολόψυχα, στο τέλος, να τα καταφέρει.

Advertisements
This entry was posted in Aegina First and tagged , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

11 Responses to Υπάρχει ελπίδα για το Σπίτι του Ροδάκη;

  1. Ο/Η Your Aegina λέει:

    Είναι ατυχής η φράση για το κ. Νεκτάριο Κουκούλη: «κινδυνεύοντας για πρώτη φορά να βρεθεί από την θέση του καταγγέλλοντος σε αυτήν του καταγγελλόμενου». Οι ενέργειες, προσπάθειες και όνειρα που κάνουμε στη ζωή μας δεν μπορεί να κινδυνεύουν όταν πάρουμε μια θέση ευθύνης – μια θεσμική θέση. Γνωρίζουμε ότι το ζήτημα αναδείχτηκε από το Κο Κουκούλη, πήρε πανελλαδική και κατ’ επέκταση παγκόσμια διάσταση. Ο ίδιος παρουσίασε και τις τεχνικές δυσκολίες που έχουν προκύψει από τη στιγμή που το οίκημα ιδιόκτητο (ανήκει στου κληρονόμους) και οι πόροι που χρειάζονται για την αναστήλωση του είναι τεράστιοι. Πιστεύω, εύχομαι και είμαι σίγουρος, από όποια θέση και να έχει στη νέα Διοίκηση του Δήμου Αίγινας, θα το τρέξει με το ίδιος σθένος που το έτρεξε και πριν. Είναι σημαντικό όταν κάποιος μέσα από τη διαδρομή του στα κοινά αφήνει κάτι στο τόπο του και εν προκειμένω στο πανέμορφο Μεσαγρό.

    • Ο/Η kfr λέει:

      Η ενόχλησή σου είναι υπερβολική. Όποιος διαβάσει το άρθρο έως το τέλος βλέπει ότι συμφωνώ απόλυτα μαζί σου ως προς το πόσο σημαντικό είναι το έργο του Ν.Κ. μέχρι σήμερα. Με την επίμαχη φράση απλώς επισημαίνω έναν κίνδυνο πολύ υπαρκτό δυστυχώς, κατά την γνώμη μου γενικότερα όταν έμας «ακτιβιστής» περνάει στην πλευρά της εξουσίας.

  2. Ο/Η γιωργος μπήτρος λέει:

    O Κύριος Νεκτάριος Κουκούλης με κάπα κεφαλαίο είναι ένα μεγάλο κεφάλαιο για την τοπική κοινωνία της Αίγινας. Επανήλθε στο Δημοτικό Συμβούλιο μετά από μία απουσία 4 χρόνων. Η γόνιμη σκέψη του, οι πρωτοπόρες δράσεις του, οι ανήσυχες ερωτήσεις του στα παλαιότερα Δημ. Συμβούλια είχαν ταράξει τα λιμνάζοντα ύδατα. Περισσότερο όμως ο κ. Νεκτάριος Κουκούλης είναι ένας από τους λίγους εκπαιδευτικούς της Αίγινας που εργάζονται συνειδητά και ακατάπαυστα και με τις πρωτοποριακές δράσεις, τα προγράμματα που έχει εκπονήσει, τις πρωτοβουλίες του έχει περάσει την εκπαίδευση ΑΠΕΝΑΝΤΙ. Γι αυτό δεν χρειάζεται ούτε υπερασπιστές αλλά πολύ περισσότερο δεν φοβάται τυχόν αμφισβητήσεις. Ο άνθρωπος είναι αυτόφωτος. Ωστόσο ανησυχώ που ίσως κάποιοι δεν αντιλαμβάνονται την καλή πρόθεση κάποιων αλλά και την αγωνία τους για τα πολιτιστικά δρώμενα, τα μνημεία, τα αναξιοποίητα κτίρια και τόσα άλλα που πληγώνουν την εικόνα του νησιού και μας στενοχωρούν όλους. Η υπόθεση της οικίας Ροδάκη νομίζω ότι θα βρει το δρόμο της όπως και πολλές άλλες υποθέσεις γιατί ο κ. Ν. Κουκούλης πονάει τον τόπο του. Όμως αυτό δεν αρκεί σήμερα, χρειάζεται και την υποστήριξη, τη βοήθεια, τη συμμετοχή όλων μας. Ας βάλουμε επιτέλους στην άκρη καχυποψίες, μιζέριες και άγονο επαρχιωτισμό.

  3. Ο/Η ak λέει:

    Παρότι κ εμενα με θλιβει η κατασταση του συγκεκριμενου μνημείου, διοτι πραγματικα προκειται για μνηνείο, καθως επισης εχω ασχοληθεί κ προσωπικα με το θεμα, καταρχην εχω να πω πως απο την στιγμη που το ακινητο βρισκεται στα χερια ιδιωτη, δυστηχως δεν μπορουν να γινουν και πολλα πραγματα!
    Ο μοναδικος τροπος, που φαινεται να υπαρχει αυτη τη στιγμη για να διασωθει, ειναι μεσω προγραμματος το οποιο, αν δεν κανω καποιο λαθος, προϋποθετει να ανηκει στον Δημο.
    Γιατι λοιπον οι κληρονομοι του σκινητου δεν το κανουν λοιπον μια δωρεα αλλα επιμενουν στο να το αγορασει ο Δημος και μαλιστα σε υψήλη τιμη?
    Οσο λοιπον το ακινητο ανηκει σε ιδιωτες, αυτοι ειναι οι υπευθυνοι για την διασωση του!

  4. Ο/Η γιωργος μπήτρος λέει:

    πολύ σωστή η παρατήρηση του αk. To ίδιο ισχύει και για το τετράγωνο του Βογιατζή στην παραλία της Αίγινας, το ίδιο και για τα ιστορικά σπίτια των αγωνιστών και πολλών επωνύμων που κατοίκησαν το νησί μετά τον ερχομό του Ι. Καποδίστρια. Αλήθεια πόσοι ξέρουν πως τα Καποδιστριακά κτίρια ανήκουν στην αρμοδιότητα των Υποργείων Παιδείας και Πολιτισμού; Μήπως η Αίγινα πρέπει να διεκδικήσει και πάλι αυτά τα κτίρια; Μήπως θα πρέπει να αναζητήσουμε χορηγούς;

  5. Ο/Η ναυτίλος λέει:

    τελικά όταν κάποιος ομολογεί ότι είμαστε ευγνώμονες σε κάποιον για τη δουλειά του, σημαίνει ότι τον αμφισβητεί ή τον ειρωνεύεται; όταν κάποιος επισημαίνει ότι από ένα νέο θεσμικό μετερίζι μπορεί να προσφέρει περισσότερα και πιό ουσιαστικά, γιατί δε το δεχόμαστε και υποπτευόμαστε διάφορα. Έλεος Αιγινήτες….ηρεμείστε οι εκλογές ανήκουν στο παρελθόν….καιρός για δουλειά.

  6. Αγαπητέ συντάκτη της ανάρτησης και αγαπηγτοί σχολιαστές, θα ήθελα να σας ευχαριστήσω για την ευκαιρία που μου δίνετε να τοποθετηθώ ΓΙΑ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ για το Σπίτι του Ροδάκη, η διάσωση του οποίου ΚΑΙ για μένα είναι όνειρο ζωής. Θέλω να πιστεύω ότι και εσύ και οι σχολιαστές είστε άτομα που βλέπετε το «ποτήρι μισογεμάτο και όχι μισοάδειο» και το άρθρο αυτό αναρτήθηκε για καλό σκοπό. Πράγματι (χωρίς να επιβεβαιώνω την τυχόν αξιοποίησή μου στο Δήμο, γιατί είναι αποκλειστική αρμοδιότητα του κ. Δημάρχου) η πρόκληση για μένα είναι μεγάλη από τη θέση του δημοτικού συμβούλου της πλειοψηφίας (η μόνη σίγουρη θέση που θα κατέχω) και σκοπός μου είναι να μην είμαι ούτε καταγγέλων (και πόσο άλλον) ούτε καταγγελόμενος, αλλά δημιουργός καθοριστικών εξελίξεων πρώτιστα για το Σπίτι του Ροδάκη (θέμα το οποίο γνωρίζω πολύ καλά και παρακολουθώ στενά) αλλά και για όλα τα άλλα μνημεία μας που χάνονται, όπως και για την προβολή του ξεχασμένου θέματος των «Αιγινητών», των ξενιτεμένων γλυπτών της Αφαίας. Το αποτέλεσμα δεν μπορεί να το προείπει κανείς, αλλά μόνο και το ότι ότι είμαστε μια ομάδα με θετική σκέψη είναι μια καθοριστική βάση αρχής. Θα απαντήσω λοιπόν με μια κλασσική φράση που μου αρέσει: ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΕΡΧΟΝΤΑΙ!!! Νεκτάριος Κουκούλης, Δάσκαλος

    • Ο/Η kfr λέει:

      Δεν νομίζω ότι υπάρχει κάποιος που να αμφισβητεί τις καλές προθέσεις, την γνώση, την συστηματική σου δουλειά καθώς και τις σημαντικές επιτυχίες σου: το να καταγγέλλει κανείς πράγματα και καταστάσεις που μας ντροπιάζουν όλους, το βρίσκω πολύ τιμητικό· το να είναι κανείς, πάλι, αποδέκτης καταγγελιών δεν θεωρώ ότι σημαίνει αυτομάτως πως αυτός είναι και ο φταίχτης.

      Συμφωνώ ότι τα θέματα αυτά πρέπει να αντιμετωπίζονται με αισιοδοξία. Νομίζω όμως ότι θα συμφωνούσες και εσύ ότι θα ήταν λάθος η αισιοδοξία μας αυτή να μας εμπόδιζε να συνειδητοποιήσουμε πόσο δύσκολες είναι οι παρούσες συνθήκες καθώς και τους κινδύνους που ενέχουν. Όπως επίσης θα ήταν λάθος να μην προβληματιστούμε για τους λόγους που δεν έχουν επιτρέψει μέχρι σήμερα να επιτύχουμε τον σκοπό μας παρά την διαρκή και μεγάλη προσπάθεια, και έτσι να μην συμπληρώσουμε ή να μην διαφοροποιήσουμε μεθόδους και στρατηγικές που δεν έχουν αποδώσει πλήρως τα αναμενόμενα. Αλλά όλα αυτά είναι λίγο-πολύ αυτονόητα και σίγουρα τα έχεις ήδη υπόψιν σου.

      Είμαι βέβαιος ότι στην συνέχεια των προσπαθειών σου για την σωτηρία αυτού του μνημείου, από την νέα σου θέση, θα έχεις την συναίνεση και την βοήθεια όλων των δημιουργικών δυνάμεων του νησιού. Διότι πώς θα διεκδικήσουμε την επιστροφή των κλεμμένων, όταν αφήνουμε αυτά που ήδη έχουμε στα χέρια μας να καταστρέφονται; Καλή δύναμη και καλή επιτυχία!

  7. Ο/Η Λίνα Μπόγρη-Πετρίτου λέει:

    Είναι γεγονός πως οι προσπάθειες για τη διάσωση της «οικίας Ροδάκη», έχουν ξεκινήσει πριν από τριάντα χρόνια, από τον Δήμαρχο Γιώργο Γιαννούλη. Αρωγοί στην προσπάθεια αυτή (ιδιαίτερα), οι δημοτικοί σύμβουλοι Παν. Πρωτονοτάριος και Γ. Καλαντζάκης. Όταν το θέμα προσέκρουσε στο… ιδιοκτησιακό καθεστώς αλλά και στις υψηλές οικονομικές απαιτήσεις των ιδιοκτητών, το Υπ. Οικονομικών, (αν θυμάμαι καλά), το έκρινε ως «ασύμφορο» και δεν επέτρεψε, αλλά ούτε και ενέκρινε τη δαπάνη. Κάτι ανάλογο που αντιμετώπισε ο Δήμος Αίγινας, την ίδια περίπου εποχή, με τη διαθήκη Γιάννη Γκίκα. Παρόμοια περίπτωση θα είχαμε ακόμα και με το Λαογραφικό Μουσείο. Η πρώτη λύση δόθηκε τότε, από τον Παν. Πρωτονοτάριο, που πλήρωσε με δικά του χρήματα την αποζημίωση στον ενοικιαστή (καθαριστήριο στο ισόγειο), και μετά όλα πήγαν πολύ μα πολύ καλά, αφού ορίστηκε επιτροπή από τον Δήμο της οποίας επικεφαλής ήταν η Γωγώ Κουλικούρδη. Βέβαια αυτά έγιναν γιατί μεγαλούργησε η ιδιωτική πρωτοβουλία. Για το σπίτι του Ροδάκη, είναι πολύ διαφορετικά και δεν θα ‘θελα να πω, ίσως και ακατόρθωτα!
    Όσο για το «… πρέπει η πολιτεία να διεκδικήσει και τα ιστορικά κτίρια επωνύμων αγωνιστών,…», είμαστε πάλι στην ίδια κατάσταση με όσα έγραψα πιο πάνω.
    Το δικό μας κτίριο, απέναντι από το Δημαρχείο ( από αγορά του συζύγου μου και του αδελφού του, το 1972), είναι κτίσμα που προέκυψε σε πρώτη φάση κατά το 1818 και ολοκληρώθηκε στη μορφή που είναι τώρα, το 1840! Μετά από 38 χρόνια, ξεκινήσαμε την επισκευή του, και δεν δια νοηθήκαμε ούτε στιγμή να ζητήσουμε την αρωγή της Πολιτείας, όσον αφορά τις διευκολύνσεις που θα παρείχε στο ιστορικό όντως κτίριο, αναλογιζόμενοι τη χρονοβόρα κατάσταση που έχει (η Πολιτεία μας), υποχρεώσει τους κληρονόμους Βογιατζή!!! Και το δικό μας κτίριο δημιουργούσε ερωτηματικά, αρνητικά σχόλια πολλές φορές, αλλά και τη θυμηδία των τουριστών που το φωτογράφιζαν… ανηλεώς!!! ( Δεν χρειάζεται να εξηγήσω, τα της καθυστέρησης, της επισκευής, είναι καθαρά οικογενειακοί, οι λόγοι).
    Δυστυχώς, η Πολιτεία μας, δεν είναι σαν τις άλλες. Δεν σέβεται την πολιτιστική μας κληρονομιά και είναι δύστοκη σε κίνητρα και διευκολύνσεις, κάτι που αλλού είναι κύριο μέλημα τους, αλλά και σοβαρό έσοδο τους!
    Εύχομαι να δούμε το σπίτι του Ροδάκη, ζωντανό και επισκέψιμο.
    Το Πολυτεχνείο μας, με τις τόσες επισκέψεις και καταγραφές, δεν θα μπορούσε να πιέσει και να βοηθήσει:

  8. Ο/Η aeginafirst λέει:

    Μεταφέρουμε εδώ σχόλιο της Ελένης Δρακάκη από την ιστοσελίδα του Πρώτα η Αίγινα στο Facebook:

    Το εχω γραψει και στην ιστοσελιδα του Σπιτιου του Ροδακη πως πλεον πρεπει να στραφουμε στον ιδιωτικο χωρο για τα εξοδα της συντηρησης. Πρεπει να γινει μια σοβαρη και εμπεριστατωμενη μελετη και αιτησεις χρηματοδοτησης να απευθυνθουν σε ιδιωτικους φορεις/ιδρυματα, οπως το Ιδρυμα Νιαρχου (το οποιο εχεο χρηματοδοτησει εργασιες στην Παλιαχωρα για παραδειγμα) και αλλα παρομοια ιδρυματα/φορεις. Συμφωνω απολυτα με την αναγκη ιδρυσης/δραστηριοποιησης για το θεμα των νεοτερων μνημειων της Αιγινας μιας επιτροπης που θα ειναι υπευθυνη για ολες αυτες τις σχετικες δρασεις/πρωτοβουλιες.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s